اثـر تغیـیـرپـذیـری تمرین بر اکتساب و یادگیری تکلیف هماهنگی ـ همایندی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه الزهراء

2 دانشیار دانشگاه تهران

3 - استادیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی

4 استادیاردانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی

چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثر تغییرپذیری تمرین بر عملکرد و یادگیری یک تکلیف هماهنگی- همایندی است. بدین منظور 24 دانشجوی تربیت بدنی با دامنه سنی25-20سال به­صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به­طور تصادفی در دو گروه تمرین ثابت و متغیرگمارش شدند. مرحله اکتساب شامل90 کوشش تمرینی (6 بلوک 15 کوششی) به همراه بازخورد در یک روز با دستگاه هماهنگی دو دستی (که اعتبار و پایایی آن قبلا توسط بهرام و شفیع ‌زاده به­ترتیب 90% و 93% اعلام شده است) و سپس آزمون یادداری شامل 15 کوشش بدون ارائه بازخورد در فاصله 24 ساعت بعد بود. نتایج نشان داد که بین تمرینات ثابت و متغیر در عملکرد و یادگیری مرحله‌بندی نسبی (شاخص برنامه حرکتی تعمیم یافته) تفاوت معناداری وجود نداشت. ولی در مورد عملکرد و یادگیری خطای زمانی کل (شاخص پارامتر) تمرین ثابت نسبت به تمرین متغیر مؤثرتر بود(05/0≥p). بدین ترتیب که گروه تمرین ثابت خطای زمانی کل کمتری در هر دو مرحله داشت. به­طورکلی یافته‌های این تحقیق تئوری طرحواره اشمیت را مورد حمایت قرار نداد و نشان داد که انجام تمرینات ثابت تنها بر روی جزء پارامتر مؤثر بود. درحالی‌که بر جزء برنامه حرکتی تعمیم یافته (GMP) مؤثر نیست. در نهایت با توجه به یافته‌های این پژوهش پیشنهاد می‌شود که از تمرینات ثابت برای پارامترسازی تکالیف نسبتا پیچیده استفاده گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Variability of Practice on the Performance and Learning of Coordinated-Coincident Task

نویسندگان [English]

  • M. Mokhtari Dinani 1
  • A. Farokhi 2
  • Gh. Lotfi 3
  • A. Nazarian 4
1 Assistant Professor Alzahra University
2 Associated Professor-Teharan University
3 Assistant Professor-Shahid Rejaee Teacher Training University
4 Assistant Professor-Shahid Rejaee Teacher Training University
چکیده [English]

The purpose of this study is investigation of the Effect of variability of practice on performance and learning coordinated-coincident task. For this reason, 24 physical education and sport science students, that mean ages of them were between 20 to 25 years old, selected with nonrandom manner. Then, they were divided to constant and variable practice groups with random manner. Practice protocol were 90 practice trials (6 block of 15 trials) with feedback in first day as acquisition phase trials through bimanual coordination tools (reliability and validity already was reported 0.93 and 0.90 by Bahram and Shafizade) and then 15 trials without feedback as retention phase trials in 24 hours later. Data analysis displayed that constant and variable practice had no effect on performance and learning of relative phase (index of GMP) but constant practice was more benefit than variable practice on performance and learning of total timing error (index of parameter) (p≤0.05) and it had the less total timing error in each of two phases. Generally, findings of this research did not support from Schmidt’s schema theory and show that variable practice has only effect on parameter but not has effect on Generalized Motor Program. Finally, according to this research finding, it is suggested that, constant practice should be used for parameterization of relatively complex tasks

کلیدواژه‌ها [English]

  • Variability Of Practice
  • Bimanual Coordination
  • Coordinated-Coincident Task